فقط ی ذره امید تو دلم مونده

هر روزی که از روزهای متاهلیم میگذره، به این فکر میکنم این اشتباه بود که فکرمیکردم اگه ازدواج کنم میتونم احساس خوشبختی کنم.

البته منکر نمیشم که هرچی هم مشکلات بزرگ باشه، هیچوقت به پای استرس اونروزهایی که همش خاستگار میومد نمیشه.

الان اینروزها، غم از دست دادن کارم رو دارم،

اما خب ی امیدی تو دلم هست که شاید بتونم کار بهتری پیداکنم،

یا اینکه اگه هم نتونسم، شاید بی پولتر باشیم، اما خب میتونیم زندگی رو بگذرونیم.

برام دعا کنید،

اون ی ذره امیدی که تودلم هست تبدیل به ناامیدی نشه.

من تمام تلاشم رو کردم که کارم رو از دست ندم.

تمام این دوسال رو میدونسم با گذشتنش ازدیگه قرار نیست اینجا بمونم، و قرارداد دوساله هست،

اما تمام تلاشم رو کردم که کارم رو به بهترین نحو بگذرونم.

درحدی که خود رئیس هم ی بار گفت که برعکس همه نیروهای دوسالمون که این دوسال رو فقط میومدن و میرفتن و هیچ کاری نمیکردن، خانم .... خیلی برامون زحمت کشید.

حالا هرچی هم بشه میدونم کم کاری از من نبوده.

بازم از خدا میخوام هرچی خیر و صلاحمه بشه.

مطمئنم از ته دلم که همیشه خیلی هوامو داشته.

حتی آرزوهای کوچکی که خیلی قبلترها داشتم و فکرمیکردم هرگز براورده نمیشه، اینروزها برآورده شده،

پس بازهم امید به خدا.